Op sereen poëtische wijze afscheid nemen van een overledene. Met deze vrije studie ging EGM architecten aan de slag bij het ontwerpen van het crematorium. Onder invloed van etnische en geloofsgroepen in de Nederlandse samenleving neemt de voorkeur voor cremeren toe. Ieder geloof heeft hierbij zijn eigen gebruiken. EGM vatte de verschillende manieren van cremeren in een ontwerp dat niet aan een religie valt te koppelen. Het crematorium, bestaande uit een ontvangsthal, afscheidsruimte en technische ruimten, is pure eenvoud: een met gras begroeide heuvel met een dak er overheen. Het uitkragende opengewerkte dak laat licht door. Het dak is als de nerven van een boomblad in de herfst, en symboliseert vergankelijkheid.

Opvallend is dat ook een belangrijk deel van de buitenruimte werd ontworpen. Nabestaanden verzamelen onder een prieel in de vorm van een stervend boomblad. De wandeling naar het crematorium gaat over een pad dat aan beide zijden wordt omringd door een vijver, afgeschermd door groentaluds van enkele meters hoog. Een wandeling ter voorbereiding op het afscheid, of om als in een processie de kist waardig naar de afscheidsruimte te dragen. Zo creëerden we een omgeving waar voor alle culturen en geloven plaats is voor rouw en afscheid.