Op een inbreidingslocatie in de periferie van de binnenstad van Tiel is in 1990 een eerste vrijstaand woonhuis ontworpen. Het woonhuis is midden op de kavel gezet om zoveel mogelijk ruimte rondom het huis te creëren. De plattegrond van het woonhuis is opgezet volgens het principe van de maatverhoudingen van de gulden snede. Binnen deze maatverhouding - bij benadering een rechthoek van 2 : 3 - is een kubus geplaatst waarin zich de specifieke kamervertrekken bevinden. De woonkamer van het huis wordt gevormd door de ruimte tussen kubus en rechthoek. De woonkamer heeft een dubbele verdiepingshoogte en is gesitueerd op het zuiden.

De feitelijke organisatie van de plattegrond van de begane grond en de eerste verdieping laat zich beschrijven als een klassieke typologie. Een middengang met aan weerszijden de kamers. De gang in het midden is voorzien van een lineair daklicht dat via een vide in de gang ook de begane grond van een fantastische hoeveelheid dag- en zonlicht voorziet. De ruimtelijke verbinding tussen de begane grond en de verdieping wordt gevormd door een luie trap die in de kubus, in het overgangsgebied naar de woonkamer is geplaatst. Vanaf het tussenbordes en het bovenbordes zijn er doorzichten naar de kamer. Lichtinval versterkt de ruimtelijke kwaliteit op een verrassende manier.