De meest natuurlijke en oudste verbinding tussen twee oevers, is een boomstam. Omgewaaid, of geplaatst op de oevers gaat die op in zijn omgeving zonder enig bevreemdend gevoel. Functie en eenvoud gaan perfect samen. De ‘langzaam-verkeersbruggen’ in Rotterdam liggen in natuurparken, waarbij ze verbindingen vormen tussen verschillende gebieden, beplanting, hoogten en dichtheden. Ze overspannen waterlopen in een natuurlijke omgeving. De huidige bruggen zijn houten vlonderbruggen die als een samengestelde plank, dus volledig horizontaal, de waterloop overspannen.

Het ontwerp gaat uit van een boomstam als brug. De brug met twee liggers en een vlonderdek is uit Azobé samengesteld. De licht gebogen liggers overspannen de gehele lengte van zowel de taluds als de waterloop en zijn in de grond ‘verankerd’. Tussen de liggers ligt het vlonderdek. Dit dek is lichter gebogen dan de liggers. Na verloop van tijd zal de brug door verwering nog meer opgaan in zijn natuurlijke omgeving. Door het verschil in overspanningen, en de daarmee variabele hoogte van het dek ten opzichte van de reling, zullen de verschillende bruggen ieder een eigen beeld generen. Elke brug zal uniek zijn en specifiek voor de plek worden ontworpen en gebouwd. Verscheidenheid met en door eenheid.

Dit project is een niet gewonnen prijsvraag.